Dawn Avalon (1973) groeide op in Groningen, waar zij overigens nog altijd woont.  Tijdens  haar eerste 3 levensjaren woonde zij aan boord van haar ouders schip, de Capri.      Vanaf haar achtste begon Dawn met het schrijven van korte verhaaltjes.  Later, in haar tienerjaren  werden dit korte uittreksels van toekomstig te schrijven boeken.  Na haar opleiding, deed ze een korte studie met betrekking tot de Nederlandse Taal en  volgde ze een cursus Creatief  Schrijven.  In de jaren die volgden, schreef Dawn vooral voor zichzelf.  De ijsbloemen Schilders is één van deze boeken…  In  1997 kreeg Dawn een baan bij een Telecom Bedrijf wat in 1999 een vaste aanstelling  zou opleveren.  Een lange periode met nieuwe vriendschappen, vreugde, onbegrip, humor,  gebroken harten, steun, tegenwerking, plezier en verlies begon.  Het schrijven kwam tot 2006 zo goed als stil te liggen.
22 december 2001 werd haar eerste grote liefde, Seléna vernoemd naar de Godin van de  Maan (Selene) geboren.   Op 29 april 2012 kwam het moment van afscheid. 26 maart 2003 zag haar tweede grote liefde, Salomé. Vernoemd naar de jonge vrouw die  zichzelf Jezus Zijn leerling noemde.  Op 27 april 2013 kwam het moment van afscheid.
Eind 2006 pakte zij  het jaren eerder geschreven De Ronde Kamer weer op en stuurde deze naar een aantal uitgeverijen.  Dit zonder resultaat.  Een medewerkster van een d  uitgeverij met wie Dawn een korte tijd e-mailcontact had, gaf het advies om het eens bij  LuLu  Enterprises te proberen. Kort daarna volgden Dreumes en een Vochtig Draakje, die zij net  als de Ronde Kamer inderdaad bij LuLu publiceerde. Helaas werden deze eerste publicaties niet door het publiek opgepakt.
In de zomer van 2007 kreeg de schrijfster onder andere te kampen met hevige vermoeidheidsklachten, een lichaamstemperatuur van onder de 36 graden, rillingen, een 2 weekse menstruatie-cyclus, en een stoelgang met tussenpozen van 3 tot 6 dagen. Een fysieke oorzaak werd niet gevonden. Aan het  einde van dat jaar verscheen er een vijf centimeter grote cyste aan de rechterkant van haar  keel. Na een korte scan werd geconcludeerd dat de cyste lek was en dat 'het' vanzelf weer  over zou gaan.  Tevens werd haar verteld dat 'men' van een cyste niet moe werd, en dus dat haar fysieke vermoeidheid vooral tussen haar oren zat.
Nog in de lente van 2007 was Dawn reeds actief op zoek gegaan  naar de 3e grote liefde van  haar leven. Die zij echter niet in Nederland  maar in Duitsland vond. Op18-11-2007 werd Léana, betekent: Dient Johannes  geboren.  Te ziek om zelf te kunnen  reizen, haalden Dawns ouders het bundeltje liefde in februari 2008 op.
DDawns Biografie Niet langer in staat tot lichamelijk inspanning, zoals fietsen of wandelen kwam Dawn het eerste half jaar van 2008 thuis te zitten. Na enkele weken isolement besloot zij haar geest wel actief te houden en haar boek Een Vergeten Verleden weer op te pakken. Met een laptop op schoot, en ondersteund met kussens, ging ze aan de slag. In september van 2008 volgde een eerste uitgave van dit boek via LuLu.     Een reguliere uitgeverij heeft zij  niet (meer) benaderd.
Zoals verteld, bleef Dawn het eerst half jaar van 2008 ziek thuis. Aangezien haar 'ziek zijn' niet werd gezien als een lichamelijke reactie op iets, maar als een psychische, werden in deze richting stappen ondernomen om de schrijfster weer op de been en aan het werk te krijgen. Op naar de psychiatrie… En sporten onder begeleiding. Inmiddels werd het Dawn duidelijk (gemaakt) dat haar vermoeidheid als een last werd ervaren. En dat hierdoor haar baan in gevaar kwam. En dus zette zij in bepaald gezelschap haar grootste glimlach op… En vocht… In de lente van 2009 leek het er zelfs op dat het inderdaad beter ging… Als ze zich maar rustig hield… Als ze maar haar rust nam… Na werk uren op de bank ging liggen om bij te komen… Na het verplichte sporten ook weer uren lang op de bank ging liggen om ook daarvan weer bij te komen. Alleen haar hondjes maakten Dawn nog gelukkig… En het schrijven… Al liet haar lichaam haar in de steek… Haar fantasie hield haar letterlijk op de been.
In de maanden die volgden, moest Dawn niet alleen een voortdurende strijd voeren tegen lichamelijke  uitputting. De oorzaak van haar vermoeidheid bleef een dagelijkse punt van discussie. Ze moest zich er meer tegen verzetten. Beter haar best doen. In een poging 'normaal' te functioneren geraakte ze zo langzamerhand  zichzelf kwijt. Al liet zij deze zelftwijfel aan niemand merken. Op dat moment kreeg de schrijfster de Inspiratie en hulp om met het boek Gevangen tussen Licht en Duisternis  met eerst de solo titel ( IK ben wie IK ben)  te beginnen. Een verhaal over een jonge vrouw die niet wordt geloofd in wat zij beleeft. In de maanden dat zij dit Spirituele boek liet  rusten, begon zij aan het avonturen boek De Sleutel van Poseidon…  Omdat de fysieke inspanning van het fietsen naar werk al uitputtend genoeg was, zegde zij het sporten onder begeleiding op. Ook aan de gesprekken met de psychiater kwam een eind… In haar strijd om niet als mentaal zwak te worden betiteld, had zij de buitenwereld ervan overtuigd dat ze het leven weer in de hand had. Alleen haar ouders zagen de waarheid.
Eind 2009 begon het kaartenhuis echter te wankelen, tot in februari 2010 de cyste in omvang toenam. Er volgde een nieuwe reeks onderzoeken … Wat weer geen uitsluitsel gaf.  Dat de cyste pijn begon te doen na de punctie, werd bij 2 eerdere meldingen niet als verontrustend gezien. Tot de cyste zich binnen deze 3 weken begon te verharden en de pijn ondragelijk werd. Wat in mei 2010 resulteerde in een spoedopname  in het UMCG vanwege een ontsteking in de cyste. Dawns lichaam, al een tijdje bezig met een strijd, was zo hard gaan vechten tegen de ontsteking dat haar beenmerg niet langer in staat was rode bloedcellen te produceren.  Nadat de bloedarmoede en de ontsteking waren verholpen, werd Dawn na een week in de intensive care weer naar huis gestuurd. Maar ook hierna gingen haar klachten niet voorbij… Het had tijd nodig, werd er gezegd… Misschien was het weer sporten onder begeleiding een goed idee… Of weer praten over waarom Dawn dacht dat ze zo moe bleef…. Toch was er een dokter, een endocrinologe in het UMCG die aan Dawns gesteldheid bleef denken. Er volgde weer een onderzoek.
In November van 2010 werd uiteindelijk schildklierkanker bij de schrijfster vastgesteld. Haar lichaam had een cyste met een harde cellaag om de kankercellen heen gebouwd. Echter, hoewel niet zichtbaar in bloedmetingen, was het functioneren van haar schildklier hierdoor verminderd… Daarnaast was haar lichaam tegen de kanker gaan vechten. Wat voor Dawn dus ook een jarenlange strijd had betekend. Eind  januari 2011 werd zij geopereerd. Daarna volgde een lange weg om te herstellen.   Hoewel ze fysiek nog niet helemaal op krachten was, schreef Dawn verder aan haar boeken 'Verborgen Gaven'  en de 'remake' van  De Ronde Kamer, die de nieuwe titel 'In het Duister van de Ronde Kamer' zou krijgen.
1Juni 2012 werd haar 4e liefde geboren. Solyne.
Op 29 april 2012 verloor Dawn na een hevige strijd haar steun en toeverlaat, Seléna.
In de zomer van 2012 begon Dawn aan haar vierluik: Bloedvloek.
Al bleef vermoeidheid de schrijfster parten spelen, ze probeerde het leven zo goed mogelijk weer op te pakken… Ze had haar baan nog. De steun van haar ouders en haar hondjes.
Op 27 april 2013 verloor haar lieve Salomé het leven ondanks een hevige strijd.
Dawn bleef schrijven en hopen dat haar boeken zouden worden opgepikt door het lezende publiek… Maar enkel haar familie, haar buren en een aantal collega’s op werk waren zo lief om af en  toe een boek van haar te kopen. Ze stapte in zee met een online uitgeverij in Nederland… Hoewel de samenwerking als prettig werd ervaren, zorgde een beleidsverandering ervoor dat Dawn zich genoodzaakt voelde een andere Online Uitgeverij te zoeken.
5 Maart 2014 werd de kleine Safira geboren. En niet alleen Dawn was op slag verliefd.
In  2015 stapte Dawn over naar Brave New Books. In de zomer van 2016 publiceerde zij het eerste deel van de Bloedvloek vierluik, Nevelen van het Heden.
In de zomer van 2018 begon Dawn met het schrijven van liedjes.  Omdat de ingezongen tekst en melodie niet genoeg bleken te zijn, kocht ze een MusicMaker. Op Youtube leerde ze over noten schrijven en akkoorden… Vanaf dat moment begon ze serieus muziek te maken…
In december 2019 had Dawn inmiddels ruim 1000 boeken verkocht. Nog lang niet genoeg om haar droom te kunnen verwezelijken… Maar misschien is het een begin…
Per 1 juni 2019 verloor Dawn door een reorganisatie haar vaste baan.
In de 5 maanden die volgden, werd ze vrijgesteld van werk. Maar stil zitten deed ze niet. Ze publiceerde het 2e deel van De Ronde Kamer reeks,  In de Schaduw van de Ronde Kamer. Schreef nieuwe liedjes. En publiceerde opnieuw op LuLu haar kinderboeken,
Een vochtig Draakje en De IJsbloemen Schilders in nieuwe uitgaven.
  Ook in het Engels.
 Daarnaast maakte ze animatie filmpjes voor reclame campagenes op Facebook.
www.dawnavallon.nl